Οικονομική κρίση και Ανάπτυξη

greek-growthΑπ’ όταν ξεκίνησε κι επίσημα η Κρίση, ακούμε συνέχεια για την Ανάπτυξη που ΘΑ έρθει ή που πρέπει ΝΑ έρθει, κι αναρωτιόμαστε συνέχεια τι είναι αυτό που την κρατάει πια μακριά μας; Βέβαια, σύμφωνα με τον Σαμαρά η Ανάπτυξη είχε φθάσει, απλά μάλλον δεν την πήρε κανείς χαμπάρι κι έτσι όλοι ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 και την έδιωξαν την καημένη. Τώρα που ήρθε αυτή η Ανάπτυξη όταν μια βόλτα στο κέντρο κάθε πόλης σε κάνει να παθαίνεις κατάθλιψη από τα πολλά λουκέτα που βλέπεις, είναι άλλη ιστορία.

Τι γίνεται λοιπόν με την Ανάπτυξη; Θα μας έρθει ποτέ; Πολύ φοβάμαι ότι έτσι πως είναι τα πράγματα, μάλλον ΟΧΙ. Γι’ αυτό φυσικά ευθυνόμαστε λίγο πολύ όλοι μας και όχι μόνο οι διάφορες Κυβερνήσεις, αν κι εννοείται πως έχουν τη μεγαλύτερη ευθύνη. Γιατί λέω ότι φταίμε κι εμείς; Γιατί η νοοτροπία μας είναι απλά υπανάπτυκτη που λέγανε και παλιά. Γιατί ας πούμε ζητάμε αλλαγές και μεταρρυθμίσεις, αλλά όταν έρχονται, είμαστε όλοι στα κάγκελα και στα πεζοδρόμια. Δεν είναι τυχαίο ότι όλες οι άλλες χώρες που αναγκάστηκαν να εφαρμόσουν μνημόνια έχουν πλέον απαλλαγεί από αυτά. Εμείς επιλέξαμε να κάνουμε μόνο τα εύκολα. Μόνο τις μεταρρυθμίσεις που ξέραμε ότι θ’ άρεσαν στη μάζα, όπως ας πούμε μερικές απολύσεις στο Δημόσιο.

Με άλλα λόγια, θέλουμε να κάνουμε ομελέτα χωρίς να σπάσουμε αυγά και αυτό απλά είναι αδύνατον. Μπορεί να κατηγορούν τον Τσίπρα για τα μέτρα που υπέγραψε και συμφώνησε τον Ιούλιο, αλλά στην ουσία είναι αυτά που αυτοί που του κουνάνε το δάχτυλο δεν είχαν εφαρμόσει όλα τα χρόνια των μνημονίων. Εκτιμάται ότι δεν έχουμε εφαρμόσει ούτε το 80% των μέτρων κι αυτό στις «προ Τσίπρα» εποχές!

Όλοι συμφωνούν πως για να αποκτήσουμε Ανάπτυξη, πρέπει να γίνουν επιτέλους επενδύσεις. Σε αυτό συμφωνούμε όλοι. Το θέμα όμως είναι ότι οι Κυβερνήσεις μας δεν κάνουν κάτι γι’ αυτό. Για την ακρίβεια, φαίνεται να κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να ΜΗΝ έρθουν οι επενδύσεις. Σε αυτό βέβαια βοηθούν και τα σχέδια και προτάσεις των δανειστών, τα οποία και με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, τα δεχόμαστε πάντα. Πείτε μου για παράδειγμα γιατί να επενδύσει κάποιος στην Ελλάδα όταν θα του ζητηθεί 100% προκαταβολή του φόρου με το «καλημέρα σας»; Γιατί κάποιος να μπει στον κόπο ν’ ασχοληθεί με τη Λερναία Ύδρα που λέγεται γραφειοκρατία και Δημόσιο στην Ελλάδα, όταν στη Βουλγαρία μπορεί ν’ ανοίξει μία επιχείρηση μέσα σε λίγες μόνο ώρες; Γιατί να κάνει κάποιος μια επένδυση όταν ξέρει ότι την άλλη μέρα θα γίνεται χαμός από απεργίες και διαδηλώσεις έξω από την επιχείρηση του; Τέλος και πιο σημαντικό, γιατί κάποιος να κάνει μία επένδυση, όταν δεν ξέρει τι φόρους θα πληρώσει του χρόνου;

Ακόμη και στον τουρισμό, «που είναι η βαριά βιομηχανία» μας, κάνουμε το ένα λάθος μετά το άλλο. Το ξέρατε ας πούμε ότι το Game Of Thronesζήτησε να κάνει γυρίσματα στην Ικαρία και να τη κάνει διάσημη σε όλο τον κόσμο, αλλά βαρέθηκαν να περιμένουν το πότε θα τους δοθεί άδεια για τα γυρίσματα; Το ίδιο έγινε και με τη πρόσφατη ταινία της σειράς Bourne, η πλοκή της οποίας διαδραματίζεται σε μεγάλο βαθμό στην Αθήνα. Οι παραγωγοί βαρέθηκαν κι αυτοί να περιμένουν κι αποφάσισαν ότι θα τους συνέφερε περισσότερο να μετατρέψουν την Τενερίφη σε Αθήνα. Τι οφέλη θα είχε ο Τουρισμός μας; Ρωτήστε τους Ιρλανδούς που είδαν τον Τουρισμό τους σχεδόν να πενταπλασιάζεται μετά τη «συμμετοχή» της χώρας στα γυρίσματα του Game Of Thrones.

Κακά τα ψέματα, για να έρθει η περίφημη Ανάπτυξη, θα πρέπει να γίνουμε πραγματικά Ευρωπαϊκό κράτος. Θα πρέπει να σταματήσουμε να θεωρούμε το Δημόσιο Ιερή Αγελάδα και να δώσουμε προσοχή κι ευκαιρίες στον ιδιωτικό τομέα. Λύσεις υπάρχουν, το θέμα είναι αν και κατά πόσο θέλουμε να τις ανακαλύψουμε και να τις εφαρμόσουμε…

It's only fair to share...Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

One thought on “Οικονομική κρίση και Ανάπτυξη”

  1. Pingback: Cıvata

Comments are closed.